Oké, ben je er klaar voor?
- Zo klaar als maar kan. - We beginnen.
Laten we Wie Wil Miljonair worden? spelen.
Wie schreef de zin "Geen mens is een eiland"?
John Donne? John Milton?
John F. Kennedy?
Jon Bon Jovi?
Jon Bon Jovi. Veel te makkelijk.
En, als ik het mag zeggen, complete flauwekul.
Volgens mij zijn alle mensen eilanden.
Sterker nog, nu is het tijd om een eiland te zijn.
Dit is een eilandtijdperk.
Honderd jaar geleden was je van anderen afhankelijk.
Niemand had tv, cd's, dvd's of video's...
of espressoapparaten.
Ze hadden helemaal niets gaafs.
Terwijl je nu...
voor jezelf een eilandparadijsje kunt creëren.
Met de juiste voorraad en de juiste houding...
kun je zonovergoten, tropisch, een magneet...
voor jonge Zweedse toeristen zijn.
Hoi, met Kristina. Ik heb niets van je gehoord.
Ik vond het afgelopen weekend heel leuk. Bel me dus, oké? Dag.
Ik vind het fijn om te denken dat ik misschien zo'n soort eiland ben.
Dat ik behoorlijk gaaf ben.
Dat ik Ibiza ben.
Er waren daar mensen die wat maakten van hun leven.
Ik begon te beseffen dat ik niet tot hen behoorde.
Ik paste niet bij hen.
Ik paste niet op mijn oude school.
En al helemaal niet op mijn nieuwe.
Ik hoorde dat sommigen thuis les kregen van hun ouders.
Mam kon dat niet, of ik had haar moeten betalen.
We waren met z'n tweeën. Zij werkte.
Voor 400 pond per week.
Waar moest ik dat geld vandaan halen?
Misschien als ik zo'n ster zou zijn als Haley Joel Osment...
zou ik haar zoveel kunnen betalen.
Maar ik kan niet acteren, dus laat maar.
Dat heb ik nooit gekund.
Ik haatte het om voor mensen te moeten staan.
Ik moest dus gewoon naar school.
Het trieste is dat ik, als iedere eilandbewoner...
af en toe naar het vasteland moest.
Dit is lmogene. Je mag haar vasthouden als je wilt.
Dat is... Goed, oké.
Ja. Hebbes. Schattig.
Ja, ze is verrukkelijk, hé?
lk weet het. Nietwaar?
lk ben niet zo goed met baby's.
Je kunt haar maar beter weer pakken.
Ze had van jou kunnen zijn als je je netjes had gedragen.
Denk daar maar eens aan.
Het ziet er echt gezellig uit hier.
Barney, Barney, Barney.
Groet Will, Barney.
Daar gaan we. De antichrist.
Hallo, Barney. Hoe maak je het?
- Prima. - Ja.
En jij, Will? Nog geen zin in een eigen gezin?
Ik eet nog liever zijn poepluiers.
Niet echt. Ik voel me zo eigenlijk wel happy.
Alsjeblieft, Will.
Wat bedoel je? "Alsjeblieft" wat?
Kijk naar jezelf.
Je bent 38 en je hebt nooit een baan gehad...
of een relatie die langer dan twee maanden duurde.
Volgens mij ben je niet echt happy.
Ik zou je eerder een ramp noemen.
Zeg nou zelf, wat voor zin heeft je leven?
Verdorie.
Je hebt gelijk. Waarschijnlijk heeft het geen zin...
maar bedankt dat je erover begon.
De reden waarom we wilden dat je vandaag hier kwam, was dat we wilden vragen...
of je lmogenes peetvader wil worden.
- Serieus? - Serieus.
Nou, ik ben diep, diep geroerd.
Maar jullie maken vast een grapje.
Ik zou geen slechtere peetvader voor lmogene kunnen bedenken.
Jullie kennen me. Ik laat haar bij 't dopen vallen.
Ik zou haar eerste 18 verjaardagen vergeten en haar dan meenemen en dronken voeren...
en dan misschien, wees eerlijk, proberen met haar te vrijen.
Serieus, ik ben een heel slechte keuze.
Weten we, maar ik dacht dat je verborgen dieptes had.
Nee. Je hebt het altijd mis gehad.
Ik ben echt zo oppervlakkig.
We zijn er.
Je weet dat je me niet meer naar school hoeft te brengen, mam.
Ik weet de weg nu.
En als ik je nu eens graag naar school breng?
Juist.
Wie ben jij?
Mezelf.
Wie ben je niet?
Een lam.
Juist. Hoe doet een lam?
Marcus?
lk hou van je.
Kijk.
Ik hou ook van jou.
"lk hou van je, Marcus!"
"lk hou van je!"
Kijk hem eens!
Ik kon Christines en Johns aanbod niet aannemen...
om de peetvader van hun kind te worden...
maar ik accepteerde dat ze me aan Angie, 'n heel mooie collega van Christine, koppelden.
Ze waren echter vergeten me één ding te zeggen.
Ik moet je iets over mezelf vertellen.
Nou?
lets opwindends?
lk denk van wel.
Ik heb een zoon van drie.
Ik wilde het servet in de ring gooien, de tafel omgooien en ontsnappen.
Geweldig. Ik ben dol op kinderen.
Ja. Heerlijk om met hen te spelen.
Om kinderdingen te doen.
Ik zou teleurgesteld zijn als je geen kind had gehad.
Waarom zeg je dat?
Wie weet.
Voornamelijk omdat het aardig en stoer klonk.
Omdat ik dol op kinderen ben. Ze zijn zo lief.
Wat zeg je nu, idioot?
Dit slikt ze nooit.
Maar ze slikte het.
De weken daarna was ik opeens de Goede Will.
Haar zoon mocht me, voornamelijk omdat ik 'm meteen al...
meenam naar de dierentuin en hem bij zijn enkels vasthield.
Waren de relaties met volwassenen maar zo simpel.
Weet je? Je bent briljant.
Ik besefte dat je bij alleenstaande moeders...
vooral die slecht behandeld waren...
en eventueel door de vader van hun kinderen verlaten waren, in vergelijking...
Je bent een geweldig mens.
Nee, niet waar.
Het was zwaar om voortdurend geweldig te zijn.
Uiteindelijk vroeg ik me af of Angie wel precies was wat ik wilde.
Zo kwam ze te laat voor de nieuwe IMAX- film, omdat de babysitter niet was verschenen.
- Het spijt me enorm. - Geeft niet.
Dat maakte me woest.
- Alles goed? - Ja.
Er waren grotere problemen.
Ze kon niet bij mij wonen en zij had geen dvd, satelliet of kabel.
Dus keken we altijd naar zo'n rottige tv-film over een kind met leukemie.
Ik ben bang dat we niets kunnen doen.
Nee! Alsjeblieft, nee!
Ik moest er 'n punt achter zetten.
Daar ik de Goede Will was geweest...
genoot ik er niet van om terug te vallen in m'n rol van Onbetrouwbare, Onvolgroeide Klootzak.
Pardon?
Je verlaat me? Jij...
egocentrische klootzak.
Ongelooflijk dat ik al die tijd aan jou heb verspild!
Nutteloze, oppervlakkige loser.
Will...
Toen gebeurde er iets toverachtigs.
Het spijt me.
Ik weet niet zeker of dit werkt. Jou treft geen schuld.
Jij was geweldig. Mij treft schuld.
Mijn situatie met Louie en zijn vader.
Ik ben er niet klaar voor om een relatie met iemand anders te beginnen.
Ja.
Het spijt me enorm.
Ik denk dat ik het snap.
Je bent geweldig, Will.
Nooit had ik 'n vrouw zien huilen zonder daarvoor verantwoordelijk te zijn.
Ze wilde zelfs dat ik haar vergaf. Ik was verbaasd.
Hé, je hoeft nergens spijt van te hebben. Echt.
Dat was het eind van Angie, maar het begin van iets heel nieuws.
Alleenstaande moeders.
Waarom had niemand me ooit over hen verteld?
Hartstochtelijke seks, veel egomassages en een schuldeloos vertrek.
Duizenden moeten er zijn, wachtend op een aardige vent om mee te slapen en te breken.
Geweldig, sexy, heerlijke alleenstaande moeders.
Mag ik chocoladecrispies?
Nee, het is geen zondag.
Het huilen begon weer en het maakte me bang...
omdat het nu 's ochtends was.
Dat had ze nog nooit gedaan.
Ik begreep er niets van. Niemand was overleden.
Ze werkte als muziektherapeut, een soort lerares voor zieke kinderen.
Er was dus genoeg geld voor eten en zo.
Zal ik mijn ontbijt zelf klaarmaken?
Nee, ik doe het.
Heb je zin in school vandaag?
Vandaag moet je...
de decimale komma invoeren als je met 10 vermenigvuldigt...
en met 100 en 1000.
"Niets kun je doen dan je beklag
"Op dagen dat het regent en op maandag"
Hartelijk dank, Marcus.
Hoi, Nicky. Hoi, Mark.
- Gaan jullie zo naar de computerclub? - Ik weet het niet. Marcus...
Madonna! Vooruit, zing wat voor ons!
Dat zou je wel willen, hé?
Spice Girls of zo. Drie Spice Girls.
Ja. Hé, Spice Girls.
Door jullie miste ik mijn bal.
Marcus, we willen niet meer dat je bij ons rondhangt.
- Waarom niet? - Nou, dat komt door hen.
- Ik heb niets met hen te maken. - Wel waar.
We hadden nooit last van hen, totdat we met jou begonnen om te gaan.
Nu krijgen we er elke dag van langs.
ledereen vindt je trouwens raar.
Een beetje maar.
Oké.
Dag.
Zo zat het dus.
Ik had een rottijd thuis en een rottijd op school.
Leuk, weten dat alleenstaande moeders de toekomst waren...
maar 't frustrerende was dat ik hun telefoonnummer niet had.
- Hoi, pap. - Hé.
Waar hingen ze uit?
AOS - ALLEENSTAANDE OUDERS SAMEN
VRIJDAG OM 14.OO UUR IN DE WOODBRIDGE-KAPEL
lk ben alleenstaand met 'n zoon van twee.
Ik ben alleenstaand met 'n zoon van twee.
AOS.
Dit was spannend.
Een potentiële goudmijn van alleenstaande moeders.
Ik kon die schitterende wezens zien, stomdronken...
om hun problemen te vergeten, klaar om wild te leven.
Dat was toen ik zeven maanden zwanger was.
Tegen de tijd dat ik beviel, was hij in Mallorca met een andere vrouw.
Niet eens degene met wie hij me voor 't eerst bedroog.
Bij mij was het de week voor de bevalling.
Hij zei dat ik te dik was geworden.
De mijne vrijde met zijn secretaresse.
Wat een cliché.
Ik vertel je dit: Mannen zijn klootzakken.
Na zo'n 10 minuten...
wilde ik mijn eigen penis er met een keukenmes afhakken.
Ik.
Ja.
Ik heb een kind van twee. Ned.
Hij heeft blauwe ogen en een soort zandkleurig haar...
en hij is 68 centimeter.
Zijn moeder is ervandoor.
- Echt? - Ja.
Ja, nou, natuurlijk was het een enorme schok...
want we waren zo gelukkig, snap je?
Sandra's neurologiepraktijk was net opgezet...
en op een dag stonden haar koffers gepakt en wachtte mijn beste vriend haar op...
in zijn Ferrari.
Ja. Je weet wel, een Modena.
Die met zo'n enorme motor die je door de achterruit kunt zien?
- Werd je gedumpt? - Ja.
Mag ik weten of je ex Ned nog bezoekt?
Sorry, ik heb je naam niet gehoord.
Suzie.
Nee, ze ziet hem niet vaak.
Hoe gaat hij daarmee om?
Het is een lief ventje.
Heel dapper.
Ze zijn enorm sterk, nietwaar?
lk dacht pas aan mijn ex.
Hij kwam aangekropen, sloeg z'n mollige armpjes om m'n nek en zei:
"Wees sterk, pap."
Verbazingwekkend voor een kind van twee!
O, ja?
Ja, hij is bijzonder. Heel bijzonder.
Soms denk ik wel eens dat hij degene is die voor me zorgt.
Me leert hoe de wereld in elkaar zit.
Sorry.
Bedankt.
Wat een vertolking! Ik hield ook mezelf voor de gek.
Alsjeblieft. Alles goed?
Ja. Perfect, bedankt.
- Vertrouw je me? - Natuurlijk.
Aan het eind van de avond had ik een afspraak geregeld.
Alleenstaande ouders samen!
Allen voor één, één voor allen!
Het probleem was dat ik een denkbeeldige zoon van twee had.
De afspraak was 'n AOS-picknick in Regent's Park, iedereen nam z'n kinderen mee.
Helaas kon Ned niet komen.
Zijn mama was hem op het laatste moment komen halen.
- Wat zonde. - Ja.
Het spijt me.
- Oké. - Dit is trouwens Megan.
Hallo, Megan.
Een vriendin van AOS voelt zich niet zo goed...
dus ik zei dat we haar kind ook zouden meenemen.
- Is dat goed? - Ja.
Hoe meer zielen, hoe meer vreugd. Precies.
Kom op, slome!
Ik haatte die AOS-groep.
Mams vriendin Suzie was aardig, maar er was zo'n sukkel die met haar wilde vrijen.
Marcus, Will. Will, Marcus.
Hallo.
Juist.
ledereen, instappen. Moet je zien wat een zooi Ned van de autostoel maakte.
Wat zonde dat hij niet meekan.
Wat doe je?
lk?
Ik moest al te veel leugens onthouden, dus ik zei de waarheid.
- Niets. - Nou, daarvoor dan.
- Hoe bedoel je, voor ik niets deed? - Ja.
Niets.
Heb je nooit gewerkt?
lk heb hier en daar wat gedaan, maar nee.
Gek, hé?
Het is...
Briljant.
Ik zou het haar moeten vertellen.
Het zit zo, mijn vader schreef een liedje...
in 1958, een heel bekend liedje...
en eigenlijk leef ik van de royalty's daarvan.
Ken je Michael Jackson?
Hij verdient 'n miljoen pond per minuut.
Dat is 60 miljoen per uur.
Ik verdien geen miljoen per minuut.
- Bij lange na niet. - Hoeveel dan?
Marcus!
Ik vroeg me af of we de hele dag met dat rare ventje opgescheept zouden zitten.
Hoe heet dat liedje?
Als je ervan kunt leven, moeten we ervan gehoord hebben.
De kerstmans superslee.
Zing het alsjeblieft niet.
"Wie komt er om de hoek Het is de kerstman met zijn rendieren
"Met een ho, ho, ho en een hé, hé, hé Het is de kerstman met zijn superslee"
Dat verwacht ik altijd van de mensen.
Nee, ik denk dat jullie twee de eersten zijn.
Sorry. Ik snap het niet. Hoe kan dat nu geld opleveren?
Betalen kerstliedzangers je 10 procent?
Dat hoort, maar je kunt die klootzakjes niet altijd vinden.
Hoe vaak pas je op hem? Marcus.
Af en toe.
Zijn moeder is soms niet lekker.
Jij noemt het niet lekker, ik noem het gek.
Ze is niet gek, Marcus. Ze heeft gewoon een rustig weekend nodig.
Wij gaan lekker picknicken en als je weer thuis bent, is zij uitgerust.
Lieve hemel! Wat is dat in vredesnaam?
Eigengebakken brood van mama.
Dat ziet er goed uit.
Nee, niet waar. Het is gezond.
Je mist hem, hé?
Wie?
Ned!
Ja.
Ja, heel erg.
Hij had dit heel leuk gevonden.
Ik denk dat ik een eend heb vermoord.
Ik wilde hem alleen maar voeren.
Wat drijft daar naast hem in het water?
Is dat je moeders brood?
Je had 't hele brood niet hoeven gooien. 't Zou mij ook vermoord hebben.
Ben jij degene die hele broden naar de eenden gooide?
Dat klopt, maar nu doet hij het niet meer.
Jongens zijn nu eenmaal jongens, en zo.
Hij vermoordde 't dier.
Nee. Sorry, ik begreep u niet. De eend was al dood.
Hij gooide het brood om het lijk te laten zinken...
omdat Megan hier van streek raakte.
Marcus zou nooit eenden doden. Nietwaar, Marcus?
Nee. Ik ben dol op eenden. Na dolfijnen vind ik het de leukste dieren.
Die kunnen haaien met hun neus doden.
Ik moet erin om dat beest te pakken.
Hopelijk is er geen epidemie.
Dat was op het randje, maat.
Ja. Nou.
Marcus?
Mam.
Op die dag, de Dode-Eendendag, begon het.
Die Will volgde ons gewoon en ik verbood het hem niet.
Achteraf besefte ik dat ik toen niet nerveus kon zijn...
omdat ik toen nog niet wist dat er een reden was om nerveus te zijn.
Toen stak ik de sleutel in het gat en opende de deur...
Ben je aangekleed?
Een nieuw deel in mijn leven begon.
Opeens!
Jeetje.
Lieve hemel.
- Will, bel een ambulance. - Marcus, waar is de telefoon?
Waar is de telefoon, maat?
Het was vreselijk. Vreselijk.
Maar snel achter de ambulance aan rijden was fantastisch.
Ze is bij kennis.
Ze maakte het goed in de ambulance.
Ze vroeg naar je, Marcus.
Dat is aardig van haar.
Hé, je weet dat dit niets met jou te maken heeft, nietwaar?
lk bedoel, jij bent niet de reden waarom ze...
Jij bent niet de reden dat ze hier is. Nietwaar, Will?
Ja, dat klopt.
Ik ga wat water voor je halen.
- Dat doe ik wel. - Nee, het is goed.
Met je moeder komt het wel in orde.
Dat zal wel, ja.
Maar dat is het punt niet, hé?
Precies, bedoel je dat je bang bent dat ze het weer probeert?
Hou je mond, oké?
Alsjeblieft, warm en puur.
Hoort u bij Fiona Brewer?
Ja, ik ben haar vriendin Suzie.
Dit zijn Marcus en Will.
Ze knapt goed op, maar we houden haar hier vannacht.
Ik laat mevrouw Brewer een formulier tekenen dat ze akkoord is dat hij bij u blijft.
Juist.
Bij jou of bij mij?
Pardon.
Oké.
- Ik denk dat ik terug moet naar Ned. - Dat neem ik wel.
Goed.
Al met al was dit erg interessant.
Ik bel dus.
Maar ik wilde het niet elke avond doen.
Tot gauw.
Het leven van een mens is als een tv-programma.
Ik was de ster van De Will Show.
En die show was geen meerkoppig drama.
Gasten kwamen en gingen, maar ik was de vaste speler.
Het kwam op mij neer, en op mij alleen.
Als Marcus' moeder haar eigen show niet kon beheren...
als haar kijkcijfers kelderen, was dat jammer, maar het was haar probleem.
De laatste tijd was dat hele alleenstaande moedersverhaal me iets te gecompliceerd.
Ik heb de brief. Bedankt.
Lieve hemel. Ik was hem vergeten.
Vergeten?
Je vergat een zelfmoordbrief?
lk geloof niet dat ik me die moet herinneren, wel?
Las je dat ik altijd van je zal houden?
Lastig hoor, van me houden terwijl je dood bent.
Het spijt me.
Ik snap waarom je boos bent, Marcus.
Ik voel me niet meer als gisteren, als dat iets helpt.
Wat?
Is alles gewoon weg? Alles?
Nee, maar...
ik voel me nu beter.
Ik heb niets aan "nu".
Ik zie dat je je nu beter voelt. Je zet gewoon de ketel op.
Maar wanneer je je thee op hebt? Wat gebeurt er wanneer ik terugga naar school?
- Ik kan niet altijd op je letten. - Dat weet ik.
We moeten op elkaar letten. Wij twee.
Opeens besefte ik dat twee mensen niet genoeg zijn.
Je hebt vervanging nodig.
Als je met z'n tweeën bent en iemand gaat over de rooie...
dan ben je alleen.
Twee is te weinig.
Je hebt er minstens drie nodig.
- Drie wat? - Niets.
Maar ik had een geweldig idee.
Het belangrijke van op een eiland wonen is dat je je eigen activiteiten beheert.
De oplossing is, denk ik, een dag in tijdsdelen zien...
en elk deel bestaat uit niet meer dan 30 minuten.
Hele uren kunnen wat intimideren...
en de meeste dingen duren circa een half uur.
Een bad nemen: één deel.
Countdown bekijken...
Eén deel.
Web-gebaseerd onderzoek...
www.supermodellenmetdoorzichtigetopjes
... twee delen.
Oefenen: drie delen.
Mijn haar zorgvuldig laten ontklitten: vier delen.
Verbazingwekkend hoe een dag vol raakt.
Ik vraag me eerlijk gezegd af...
of ik ooit tijd zou hebben voor een baan.
Hoe passen mensen die in?
Ja, met Will.
- Met Marcus. - Pardon?
Met Marcus.
Marcus?
Marcus. Hoi.
Hoe ben je aan mijn nummer gekomen?
Van Suzie.
Ik dacht dat je me op zaterdag wel mee uit wilde nemen.
Waarom denk je dat, Marcus?
Suzie zei dat we elkaar direct lagen.
- Echt? - Ja.
- En jij zei: "Tot gauw." - Wat zei ik?
"Tot gauw."
Toen je ons thuisbracht. Weet je nog? Je zei: "Tot gauw."
Dit is gauw, oké, Marcus.
Het geval is, maat, dat mijn leven nogal hectisch is momenteel.
Waarom? Je zei dat je niets deed.
Ik heb Ned en moet voor dingen zorgen.
Eigenlijk zou ik nu onderweg moeten zijn naar de kleuterschool.
Wat is dat voor herrie?
Dat is een grasmaaier.
Weet je, het is niet alleen tijdgebonden...
Hé, blijf heel even aan de lijn.
Wacht even. Bedankt.
Maar toen dacht ik: "Waarom niet?"
Waarom zou ik de arme sloeber niet mee uit eten nemen?
Ik zou oom Will kunnen zijn. Gave oom Will, de koning der kinderen.
Oké, Marcus. Akkoord.
Ik kom als je mijn moeder ook meeneemt.
Ze heeft geen geld, dus we moeten naar iets goedkoops, of je moet ons trakteren.
Draai er niet omheen, Marcus.
Waarom zou ik? We zijn arm. Jij bent rijk. Jij betaalt.
Neem je zoontje mee, ik vind 't best.
Dat is erg aardig van je.
Goed. Kom rond halfeen of zo.
Weet je nog waar we wonen?
Flat 2, 31 Craysfield Road, Islington, Londen, N12SF.
Engeland, de wereld, het heelal.
- Ja. - Marcus?
Fiona, hoe maak je het?
- Ik bedoel, hoe voel je je? - Mijn maag is oké.
Geweldig.
Maar ik ben nog niet helemaal in orde.
Dit gaat niet na één nachtje over, hé?
Nee.
Als mam wil dat Will met haar trouwt, dan moet ze stoppen met die grapjes.
Ze zag er wel goed uit.
Ik liet 'r die leuke trui aantrekken...
en de oorbellen van haar vriendin die naar Zimbabwe ging.
Het joch dacht dat dit een afspraakje was.
Wat zijn moeder betrof, die was echt gek...
ze droeg een soort Yeti-pak.
Hopelijk ging de tijd snel. We bestelden zeker geen voorafjes.
Ik begin met artisjok.
Dan neem ik een champignonomelet met friet en een Coke.
- Ik neem het vegetarische menu. - We zijn vegetariër.
Nooit gedacht.
Een broodje vlees, alstublieft. Bedankt.
Dit ging echt goed.
Ik vroeg me af of we naar Wills huis zouden verhuizen of naar een nieuw huis.
"lk hoorde dat hij goed zong
"lk hoorde dat hij stijl had"
Ik wist natuurlijk dat 't lied niet altijd kon duren...
en dat ik weldra thuis zou zijn, lekker in bed.
Ik wist het, maar ik kon het niet voelen.
"En daar was hij, die jonge knul"
Ik was vast gek. Ik wilde alleen een afspraakje met Suzie.
Dit was mijn straf.
"Met zijn vingers tokkelde hij op mijn pijn"
Het ergste was toen ze hun ogen sloten.
"Met zijn lied vermoordde hij me zacht
"Vermoordde hij me zacht"
Zing met ons mee, Will.
Ik moet echt gaan. Bedankt.
Da's het probleem van liefdadigheid. Je moet dingen menen.
Je moet 't menen om mensen te helpen.
Net als toen ik me aanmeldde om in een gaarkeuken te helpen...
en daar bijna in slaagde.
Of die keer bij Amnesty International.
Weet je dat je in Birma zeven jaar de gevangenis in gaat als je moppen vertelt?
Denk de volgende keer dat je lacht aan Pa Pa Lay, de Birmese komiek.
We zijn op een cruciaal punt in onze mensenrechtenstrijd...
en de regerende junta maakt er enorm misbruik van.
We hebben je steun nu nodig.
Samen kunnen we iets doen...
Je maakt een grapje. Wat zegt je vriend daarvan?
Wacht eens. Je had toch geen vriend zei je?
Dat is pas het schenden van mensenrechten.
Klopt dat? Zit je nu in bad?
Je moet het menen om mensen te helpen.
Fiona meende Killing Me Softly.
Killing Me Softly betekende iets voor haar en kijk wat er met haar gebeurde.
Ik betekende niets voor niets of niemand.
Ik wist dat me dat een lang, depressievrij leven garandeerde.
Toch had ik de dagen erna een raar gevoel.
Alsof iemand naar me gluurde.
Dat vond ik niet fijn.
Je hebt geen kind, hé?
Wat?
Je hebt geen kind, hé?
Natuurlijk wel! Waar heb je het over?
Nee, niet waar.
Ik heb op je gelet en jij hebt geen kind.
- En wat dan nog? - Niets.
Behalve dat je tegen mij, mijn mammie en haar vriendin hebt gelogen.
- Mag ik binnenkomen? - Nee.
Waarom niet?
lk heb het druk.
- Wat doe je? - Ik kijk tv.
Ik kan met je meekijken, als je wilt.
Da's erg aardig van je...
maar gewoonlijk kan ik het alleen, bedankt.
Moet je geen huiswerk maken of zo?
- Wil je helpen? - Nee, dat bedoelde ik niet.
Ik bedoelde: Ga thuis je huiswerk maken.
Ik doe je een voorstel.
Ik zeg niemand dat je geen kind hebt als jij met mijn moeder uitgaat.
Wil je dat je moeder met iemand als ik uitgaat?
Zo erg ben je niet.
Ik bedoel, je loog, maar afgezien daarvan lijk je geschikt.
Ze is verdrietig. Ze wil vast wel een vriend.
Ik kan niet met iemand uitgaan...
omdat jij dat wilt. Ik moet de betrokkene ook leuk vinden.
- Wat is er mis met haar? - Niets, maar zo werkt het.
Zo is... Ik praat er met jou niet over.
Ga gewoon.
Oké. Maar ik kom terug.
Ik ben echt bang!
Het beste wat ik kon verzinnen: "Ik ben bang."
Maar eigenlijk was ik dat ook.
Oké, dat is het. Tot ziens, Tim.
- Tot ziens, Jill. Carol. - Tot ziens.
En van mij, arrivederci. Dag.
Bedankt. Tot ziens.
Hallo, allemaal. Welkom. Welkom bij het spel Countdown.
Weet u nog dat ik gisteren voor een dankbare natie onthulde...
dat onze gast, Tom O'Connell...
- Ja. - Dat hij, zoals wij, zich voor elke show verkleedt.
Maar hij is zo'n...
- Klopt dat? Heb ik het? - Ja.
Een ander woord voor Hosta, denk ik.
Ja.
Genoemd naar Heinrich Christian Funck, die ook de discodans uitvond.
Ja. Ik heb al zijn platen.
Mam, wist je altijd al dat ik vegetariër zou worden?
Ja, natuurlijk.
Ik heb het niet spontaan besloten, omdat we geen worst meer hadden.
Vroeg je me of ik vegetariër wilde worden?
Wat, toen je geboren werd?
lk kook en ik wil geen vlees klaarmaken.
Je zult moeten eten wat ik eet.
Maar ik mag ook niet naar McDonald's.
Is dit voortijdige tienerrebellie?
lk kan je niet bij McDonald's weghouden.
Ik zou alleen teleurgesteld zijn.
Maak je geen zorgen, mam, ik wil er niet heen.
Na een paar bezoekjes leek Will te denken dat hij me serieuze vragen moest stellen.
Maar ik wist dat hij eigenlijk Xena: Warrior Princess wilde zien.
Nou, hoe gaat het thuis?
- Bedoel je met mam? - Ja.
Goed, bedankt.
Ik bedoel, je weet het, ze is...
Ja, ik weet het. Nee, niets daarvan.
Heb je er nog steeds last van?
Of ik er last van heb?
Ben je aangekleed?
Elke dag.
Daarom kom ik hier en ga ik niet naar huis.
Een beetje. Als ik er aan denk.
Verdorie.
Ik weet niet waarom hij zo vloekte, maar ik voelde me er beter bij.
Het leek alsof ik niet zielig was om zo bang te worden.
Ik zou de fout niet nog 's maken om naar Fiona te vragen.
Marcus was er echt van overstuur...
en helaas wist ik niets te zeggen dat enig belang had.
Later kon ie met Suzie of 'n voorlichter praten...
of iemand die meer kon zeggen dan een lelijk woord.
Shit! Onmogelijk.
Een doorweekte 19e november.
Zes weken voor kerst en nu al speelden ze dat rotliedje.
Pap?
Hoe was je papa?
Een beetje verdrietig.
Hij schreef één rotliedje dat een enorme hit bleek te worden...
en de rest van zijn leven probeerde hij een beter liedje te schrijven.
Wil je net als hij liedjes schrijven?
Heb je daarvoor een gitaar?
Nee.
Die is er dus alleen maar voor de show.
Ja.
Ik vind De kerstmans superslee leuk.
- Madonna! Kom! - We hebben iets. Kom!
- Hij ontsnapt, kijk! - Snel, kom!
In Pet Rescue van vandaag zit de slimme hermelijn iedereen...
achterna in Somerset.
- Wat doen jullie? - Wie ben jij?
Wie ik ben?
Hoepel op, dat ben ik! Ga, wegwezen!
Wie waren dat?
Wie?
Wat bedoel je met "wie"?
Degenen die probeerden snoepjes in je schedel te stoppen.
O, die.
Gewoon oudere kinderen. Ze begonnen me na school te achtervolgen.
Gebeurt dat vaak?
Ze hebben nog nooit snoepjes gegooid, dat was nieuw.
Ik heb het niet over de snoepjes. Ze probeerden je te vermoorden.
Ja, ze behandelen me slecht.
Weet je, door mijn haar, mijn kleren en het zingen en zo.
En wat? Het zingen?
Soms zing ik hardop zonder dat ik het weet.
Da's geen briljant idee, hé?
lk zei dat ik het doe zonder dat ik het weet. Het gebeurt gewoon!
lk doe het niet expres, wel? lk ben niet dom hoor.
Ik adviseer je uit de buurt van de mensen te blijven. Probeer onzichtbaar te worden.
Hoe moet ik dat doen?
Heb je een machine die onzichtbaar maakt?
lk denk het niet.
Ik probeer er gewoon niet aan te denken, dat is alles.
Het gebeurt en ik had liever van niet, maar zo is het leven, nietwaar?
lk kan er niets aan doen.
Nee.
Er is iets wat we kunnen doen, Marcus.
Je gaat met mij mee.
Ik was bang dat hij me naar het kantoor van de directrice zou brengen.
Maar we gingen shoppen.
Ik snap het niet.
We beginnen met je voeten.
Ik kan je niet onzichtbaar maken, maar ik kan je bij de massa laten passen.
Ik weet niet hoe ze vast moeten. Ze hebben van die rare trekdingen.
Dat heet Velcro.
Een revolutionaire nieuwe technologie.
Jee. Het is niet moeilijk.
Wacht even, het is een beetje moeilijk.
- Alles goed? - Ja, bedankt.
Nogal trendy, hé, je ouwe?
Je denkt dat je er gaaf uitziet, hé?
lk weet het niet.
- Vind jij dat ik er gaaf uitzie? - Ja, Marcus.
- Ik vind dat je er gaaf uitziet. - Ja.
Precies, je snapt het. Dat is echt gaaf.
Briljant. Geef me de vijf. Ja.
Opeens werd ik geraakt door een bijzonder gevoel van welzijn.
Dit bedoelen mensen dus met een natuurlijke roes.
En die kost maar 60 pond.
Ik had een ongelukkig jochie tijdelijk gelukkig gemaakt.
Voor mij was het geheel belangeloos.
Ik wilde niet eens met zijn moeder vrijen.
Marcus! Wat is er met je schoenen gebeurd?
Ze zijn gestolen.
Wie wil nou je schoenen stelen?
Ik moest haar de waarheid vertellen.
Het probleem was dat de waarheid meer vragen zou oproepen.
Ze waren mooi.
Het waren heel normale bruine veterschoenen.
Niet waar. Het waren gave nieuwe sportschoenen.
Waar had je gave nieuwe sportschoenen vandaan?
Ja, ze had nog veel meer vragen.
Will kocht ze voor me.
Will?
- Die vent die ons mee uit lunchen nam? - Ja.
Hij is een soort vriend van me.
Een soort vriend van je?
Ze bleef maar herhalen wat ik had gezegd.
Maar ze schreeuwde.
Na school ga ik naar zijn huis.
Na school ga je naar zijn huis!
- Hij heeft eigenlijk geen kind. - Hij heeft eigenlijk geen kind?
Mag ik nu op de computer spelen?
Waar woont hij?
Hij is nu niet thuis. Hij is uit eten.
Christine had me mee uit eten gevraagd voor een peppraatje.
Je zult kinderloos en alleen sterven.
Met wat geluk, ja.
Je hebt vast veel moed.
Waarom, Christine?
De meesten hebben iets in hun leven nodig om te blijven drijven...
en jij hebt helemaal niets.
Maakt dat je niet bang?
Weet u wat u wilt?
Ja. Ik neem het vlees...
Hoe zit dat met die naschoolse theefeestjes?
Hoi. Pardon? Wat zei je?
lk vroeg me af waarom een alleenstaande, kinderloze man zijn tijd...
elke dag met een 12-jarige wil doorbrengen?
Vertelde je je mama niet dat je kwam?
- Dat vergat ik. - Me wat vertellen?
Wat doe jij met mijn zoon?
Wacht eens. Wat insinueer je?
- Ik insinueer niets. - Ik denk van wel.
Jij insinueerde dat ik met je zoon rommel.
Ik vraag je gewoon waarom je 12-jarigen bij je thuis vermaakt.
- Jee! - O, jee!
Wat heb je zelf te zeggen?
Nou?
Hou op "nou?" te zeggen!
Hou op hierover "nou?" te zeggen!
Hij komt elke avond onuitgenodigd! Weet je waarom?
Hij wordt op school weggepest! En jij weet nergens van.
Je stuurt 'm als een lam naar de slachting!
Hij wordt elke dag in elkaar geslagen, idiote rothippie!
lk vind je wat melodramatisch. Met Marcus gaat 't goed.
Raar. Will had gelijk. Mama niet. Volgens mij moest het andersom zijn.
Je hebt vast weinig contact met kinderen.
Ik was verdorie een kind! lk ging naar school.
Ik ken 't verschil tussen kinderen die niet wennen en die ellendig zijn!
Kijk naar hem, in vredesnaam! Beschuldig me niet van melodrama.
- En dat van een vrouw die probeerde... - Cowabunga!
- Wat heb je? - Niets.
Ik wilde even schreeuwen.
Jee, wat een familie.
Will, je stoort de andere klanten.
Oké. Sorry. Ik ben klaar.
- Oké, dus je bent niet... - Wat?
Nee, dat ben ik niet! Nee.
Maak je er geen zorgen over.
Ik doe de deur niet meer open voor Marcus.
Eerlijk gezegd ben ik blij van jullie af te zijn.
Toe. Hoepel op.
Sorry.
Dat was het, hé?
Je bent zo uit zijn leven verdwenen.
Pardon?
Stel dat jij gelijk en ik ongelijk heb.
Stel dat er een hele wereld is...
die ik niet begrijp en jij, op wonderbaarlijke wijze, wel.
Wat ga je daaraan doen?
lk ga niets doen. Ik heb niets met hem te maken.
- Je bent een egoïst. - Dat zei ik hem ook.
- Hij denkt altijd eerst aan zichzelf. - Maar ik ben alleen.
Alleen ik.
Ik denk niet eerst aan mezelf. Er is niemand anders.
Jawel!
Marcus. Nu kun je niet meer terug.
Hij blijft maar rond je rothuis struinen.
Er is 'n reden dat je in z'n leven bent gekomen.
Je kunt 'm niet buitensluiten.
Je kunt 't leven niet buitensluiten. "Geen mens is een eiland."
- Ze heeft gelijk. - Ja.
Nietwaar! Ze heeft ongelijk!
Sommigen zijn eilanden. Ik ben 'n eiland!
lk ben lbiza!
Waar heb je het over?
Wil je met kerst komen?
Nee, Marcus, ik wil niet komen met kerst.
Ik wil de kerst niet doorbrengen met juffrouw Zelfmoord en haar kroost.
Ik dacht altijd dat wat je met kerst deed...
een soort verklaring was over waar je in het leven voor stond.
Ik zou de kerst doorbrengen zoals ik altijd deed.
Video's kijken en dronken en stoned worden.
Voordat jij kwam, was ik helemaal alleen.
Het is naar om alleen te zijn.
Alleen, naar.
Vriend, goed.
Vriend, goed!
Kom hier.
Goed nieuws was dat het niet alleen Fiona, Marcus en ik waren.
Het slechte nieuws was, nou...
Dus jij bent Marcus' papa.
Ja, dat zal wel. Dit is mijn vriendin, Lindsey.
En haar moeder.
Dag.
- Bedankt, pap. - Oké.
Dat moest ik hem nageven.
Hij kon enthousiast zijn over een echt rotcadeau.
Een tamboerijn! Bedankt, mam.
Gaaf hé, Will?
Ja, dat is handig.
Ik zag hem en ik dacht: "Dit is perfect."
Misschien kun je meedoen met 't schoolconcert. Een band beginnen. Vrienden maken.
Misschien, mam.
Als je zingt, brengt dat zonneschijn en vreugde in mijn hart.
Bedankt, mam.
Dit is van mij.
Briljant! Wat is het?
Een cd, Marcus.
Van Mystikal. Ze zijn gaaf. Je vindt ze vast leuk.
Wat voor soort muziek maakt Mystikal?
Wereldmuziek.
"Shake Ya Ass."
Een soort scherpe rap.
"Sjeik je kont"?
Is het een Marokkaan?
We hebben geen cd-speler.
Toch geweldig.
Ik weet dat jullie er geen hebben, dus kocht ik er eentje.
Wat een geluksvogel.
Kijk, mam.
- Maak open, Will. - Oké. Hartelijk bedankt.
Handboek ALLEENSTAANDE OUDERS
- Is dit een grap, Marcus? - Ja.
Niet slecht.
Hoi. Sorry dat ik zo laat ben!
- Heb ik iets gemist? - Nee, kom binnen.
- Prettige kerst. - Prettige kerst!
Lang niet gezien.
Waar is Megan?
Bij haar vader. Waar is Ned? Bij zijn moeder voor de kerst?
Ja.
Nee. Ik moet maar eens gaan, nietwaar?
Je zou als de kerstman moeten poseren en proberen met wat zangers te vrijen.
Bent u een professionele kerstman?
Wat aardig!
Precies. Ik ga.
Hartelijk bedankt. 't Was heel leuk.
Suzie heeft het recht haar boosheid te tonen.
Ja, dat deed ze ook.
Nu heb ik het recht om op te hoepelen.
Hartelijk bedankt. Dag.
Wacht!
Hij is mijn vriend. Ik nodigde 'm uit.
Ik moet zeggen wanneer hij naar huis moet.
Ik zei Will niet dat hij weg moest, Marcus.
Suzie is boos en mag dat zijn en dat vertelt ze hem.
Ze heeft gelijk.
Laat maar, oké?
Hij verzon alleen maar een paar weken 'n kind.
Dat is alles. Nou en? Wie kan het wat schelen?
Schoolkinderen doen ergere dingen!
Maar, Marcus, Will is allang van school.
Hij mag mensen niet meer voor de gek houden.
- Zeker. - 't Is niet eerlijk om 'm aan te vallen.
Hij heeft zich heel goed gedragen.
Hij kocht sportschoenen voor me, liet me in huis en hij weet wat kinderen nodig hebben.
Wat? Dure schoenen en obscene muziek?
Als je iets echt nodig hebt, kunnen we daarover praten.
Nee, niet waar. Het is geen discussie, maar ruzie en jij wint altijd.
- Waarom zeg je niet wat ik moet doen? - Denk zelf maar eens!
Dat doe ik! lk wil dat Will blijft!
Hij is de enige niet die wel eens wat fout deed!
Weet je nog hoe ik 'm ontmoette? Omdat jij...
Omdat jij een heel brood naar een eend gooide en hem vermoordde.
Pardon? Wat is dat met die eend?
Eten we eend? Heerlijk!
Natuurlijk aten we geen eend.
We aten notenbrood met pastinaaksaus.
Toen ik daar zat, had ik een raar gevoel.
Ik vermaakte me.
Ik had me met kerst nog nooit vermaakt.
M'n moeder liet me De kerstmans superslee zingen...
voor mijn benevelde ooms en tantes...
om mijn vader te pesten, denk ik.
Maar kerst bij Marcus thuis gaf me, ik durf het bijna niet te zeggen...
een warm, donzig gevoel.
Dat gevoel hield ik verantwoordelijk voor de rare dingen die volgden.
Ten eerste werd Marcus verliefd op een meisje.
- Hallo. - Donder op.
Nog vreemder, later werd ik verliefd.
Allemaal Marcus' schuld...
want als je eenmaal je deur opendoet, kan iedereen naar binnen.
Op nieuwjaarsavond ontmoette ik Rachel.
Ze was interessant, slim en aantrekkelijk.
Vijf minuten lang overtuigde ik haar dat ik dat ook was.
...dingen als politieke gebeurtenissen.
Oké.
Werk je bij de tv?
lk bij de tv? Nee.
- ledereen werkt bij de tv. - Ja.
Ik kijk tv.
Juist. Je zit er dus meer voor dan dat je erbij bent.
- Erbij, ja. - Ja, ik snap het.
Een marteling.
Vijf minuten lang besefte ik hoe het leven zou zijn als ik interessant zou zijn.
Als ik zelf iets te zeggen had, als ik iets deed.
Maar ik deed niets.
Over 30 seconden zou zij dat weten en verdwenen zijn.
Wat doe je?
lk heb een soort pauze ingelast momenteel.
- Dat klinkt goed. - Ja.
Pauze waarvan?
Om doodeerlijk te zijn, pauze van een pauze, eigenlijk.
Het interessante aan mij is dat ik eigenlijk niets doe.
- Je doet niets? - Eigenlijk niet.
- Niets. - Niks.
Dat is...
Rachel, schat.
Oostkust- of westkustrap?
Alsjeblieft. Ze was weg. Er was niets meer te zeggen.
Alle rapmuziek lijkt voor mij op elkaar.
Of wel?
Zeg, ik ken een 12-jarige die je zou vermoorden om wat je zei.
- Echt? - Ja.
- Ik ook. - Ja?
- Ja. Hoe heet de jouwe? - De mijne?
Hij heet Marcus.
De mijne Ali. Alistair.
En het gebeurde.
Het was geen leugen. Het was voor 100% haar veronderstelling.
In ieder geval voor 50%.
Ik was weer in fantasieland. Maar deze keer was het anders.
AOS was voor de lol. Dit was serieus. Ik deed het uit zelfbescherming.
We regelden 'n afspraak voor onze jongens.
Wat eigenlijk een afspraak voor ons betekende.
Alleenstaande ouders samen.
Gelukkig nieuwjaar!
Ik zat in de puree.
Maar één persoon kon me helpen.
"Schud je kont, maar pas op Schud je kont, laat me zien wat je hebt
"Schud je kont, maar pas op
- "Schud je kont, laat me zien wat je hebt" - Wat zei je net tegen me?
Je hoorde me, snotneuzerig klootzakje!
Sorry.
Ik zong het liedje van Mystikal mee.
Dat is rap.
Hou je van rap?
'n Beetje.
Meestal is het muziek van zwarte mensen. Meestal zijn ze boos.
Soms willen ze gewoon vrijen.
Hou je me voor de gek?
Want dan verkoop ik je 'n dreun.
Ik hou je niet voor de gek.
Ik weet niet eens hoe dat moet.
- Hoe heet je? - Marcus.
Ik Ellie.
Hoi. Leuk je te leren kennen.
Rustig. Ik ben niet klaar voor lichamelijk contact. Straks gaan we nog vrijen.
En wat dan?
Zeg vreemden niet meer dat ze met hun kont moeten schudden.
Oké, Ellie. Tot ziens!
Hallo, maat.
Luister, ik heb je hulp nodig.
Waarom zei je haar dat ik je zoon ben?
Dat zei ik niet.
Ik zei toch dat ze het verkeerd begreep?
Zeg haar dat dan.
- Nee. Dat kan ik niet doen. - Waarom niet?
We blijven maar ronddraaien. Accepteer de feiten, oké?
Je bent mijn zoon.
Oké, als je dat wilt. Geen probleem.
Dat is erg aardig van je, Marcus, maar nee.
- Waarom niet? - Jee!
Ze heeft een zeldzame ziekte en als ze iets gelooft wat niet waar is...
en dan de waarheid hoort, kookt haar brein over en sterft ze, oké?
Dat is flauwekul.
Ik ben erg in deze vrouw geïnteresseerd.
Wat bedoel je met geïnteresseerd?
Wat is er zo interessant aan haar?
Oké, Marcus, hier.
Dit is mijn laatste beetje waardigheid. Geniet ervan.
Ik wil met haar uit. Goed?
lk wil dat ze m'n vriendin wordt. Alsjeblieft.
Briljant! Waarom zei je dat niet gewoon?
lk weet het niet.
Misschien schaamde ik me of zo, omdat dit nieuw voor me is.
Ik ken haar pas, ze heet Rachel. Ze is...
Er is een meisje op school. Ellie.
Ik wil dat ze mijn vriendin wordt.
Ik weet het niet zeker.
Ik wilde het je vragen.
Wat is het verschil tussen een gewone vriendin en je vriendin?
Nou, ik heb geen idee.
Wil je haar aanraken?
Is dat zo belangrijk?
Ja, je hebt over seks gehoord, hé?
Het is een grote gebeurtenis.
Weet ik. Ik ben niet dom.
Ik kan gewoon niet geloven dat het niet meer is.
Ik bedoel, ik wil vaker bij haar zijn. Ik wil altijd bij haar zijn.
Ik wil haar dingen zeggen die ik jou of mama niet zeg.
Ik wil niet dat ze een andere vriend heeft.
Als dat allemaal zo zou zijn...
interesseerde het me niet of ik haar kon aanraken.
Dat leer je vanzelf, Marcus.
Zo zul je er niet altijd over denken.
Oké, hoe zie ik eruit?
Goed. En ik?
Doe zo gewoon mogelijk, oké?
Goed advies voor Marcus.
Had ik het maar opgevolgd.
Sorry dat het zo'n rommel is.
Hier werk ik.
Mijn mond was droog en mijn handen zweetten.
Ik wist verdorie niet wat me overkwam.
...het wel opruimen. Ali?
Ik stond daar maar en grinnikte als een idioot.
- Zullen we naar boven gaan? - Oké.
Ali.
Marcus.
Je zit in mijn klas.
Echt? Ja, ik denk dat ik je wel eens gezien heb.
Geweldig!
Dan hebben jullie veel om over te praten.
Will, dit is Ali.
Ali, dit is Will.
- Oké. - Oké.
Willen jullie hier een poosje rondhangen?
- Ja, klinkt goed, oké? - Ja. Oké.
Ik hield even van hem.
Ik hield echt van hem.
Laat hem je nieuwe computerspelletjes zien.
Goed. Oké, tot zo.
Laten we ze alleen laten.
Als jouw vader met mijn moeder uitgaat, ben jij dood.
Morsdood.
- Maak je geen zorgen. Hij is oké. - Dat interesseert me niet!
lk wil niet dat ie met m'n mam uitgaat!
lk wil hem of jou hier nooit meer zien, oké?
lk weet niet zeker of ik dat beslis.
Jammer voor jou! Anders zul je sterven.
Ik kreeg het gevoel dat deze Ali misschien een seriemoordenaar was.
Mag ik jouw computer proberen? Welke spelletjes heb je?
Luister je naar me?
Ja, maar ik kan momenteel niet veel doen, wel?
lk bedoel, Will, dat is mijn vader...
vindt jouw moeder leuk en ik denk dat ze dol op hem is.
Ze is niet dol op hem!
Ze is alleen dol op mij!
Wat me over Rachel verbaasde...
was dat ik haar iedere keer dat ze iets interessants zei, wilde kussen.
De hele tijd dus.
Het was sexy. Het was raar.
Ik gebruikte bristolpapier, Indiase inkt en...
Verveel ik je?
Nee. Nee.
- Wat? - Niets.
Je leek net even op Marcus.
Echt?
lk vind het lief dat hij zo op je lijkt...
en ook dat hij zich net zo kleedt als jij.
Ik vind niet dat ik me als Marcus kleed.
Marcus?
Wacht! Kom, we gaan terug.
- Hij is gek. - Da's niet waar.
Hij zei dat hij me in stukjes zou snijden en onder de vloer zou verstoppen.
- Echt? - Nee.
Zeker weten dat ie ertoe in staat is.
't Zal anders zijn. Je vindt 't leuk, echt.
Marcus, Ali wil je wat zeggen.
Nietwaar?
Sorry, Marcus.
Ik wilde dat niet zeggen.
Oké, Ali.
Ali vindt dit allemaal erg moeilijk.
Ja, Marcus ook.
Nietwaar, maat?
lk bedoel, gescheiden ouders...
en niet weten wat je van nieuwe mensen moet denken.
Ja. Precies zoals ik het zie.
Ali kon niet overweg met mijn laatste vriend.
- Hij loog! - Oké, schat.
Hij was niet perfect.
- Ik zeg niet dat wij dat wel zijn. - Oké.
Hij vindt je leuk. Dat zei hij.
- Bedankt, maat. - O, jee.
Proost, maat.
Kijk niet zo bezorgd, schat.
Ellie!
- Marcus? Wat, achtervolg je me? - Nee.
Jammer. Ik zou me een beroemdheid voelen.
Ja, maar dat wist ik toen niet, wel, lekker ding?
lk wil maar zeggen, pas op.
Het lijkt meer op baas en huisdier dan op vriend en vriendin.
Ik ben tenminste eerlijk.
Wat betekent dat?
Jij en Rachel zijn gewoon...
Wat? Wat betekent dat?
lk denk dat er een probleem is met jou en Rachel.
Ik bedoel, je wilt bij haar zijn en zij denkt dat je een zoon hebt.
Dat is niet zo.
Als je bij iemand wilt zijn...
moet je die dan dit soort dingen niet zeggen?
Nee.
Ik bedoel, de waarheid.
Wat heb je?
Later die avond, toen ik alleen was...
herinnerde ik me de afspraak die Marcus wilde maken.
Ja, ik wilde Rachel aanraken.
Maar op dat moment, als ik de keus zou hebben...
zou ik min of meer kiezen voor wat Marcus wilde.
Jee, werd ik een soort Marcus?
Zou hij weldra schoenen voor me kopen?
Ik nam zijn raad aan en vertelde Rachel de waarheid.
Of bijna.
Dat ik Marcus' biologische vader niet was.
En dat is geen natuurlijk zeewier.
't Probleem was dat, als ik de waarheid zei, er stapels andere vragen zouden zijn.
Sorry. Als je zijn biologische vader niet bent...
en je woont niet bij hem, hoe kan hij dan je zoon zijn?
O, ik snap het.
Van buitenaf moet het erg verwarrend lijken.
Zeg me hoe het van binnen is.
Gewoon één van die lange, vervelende verhalen.
Wil je dat ik overschakel op wijn?
Wil je wat Chinese rijstwijn, juffrouw?
Je wilt vast de Panang Paneng proberen.
Ja?
Nee.
Vertel me over je relatie met Ali.
- Net zo gecompliceerd als de mijne met Marcus? - Nee.
Ik ging naar bed met zijn vader en negen maanden later beviel ik.
Nogal direct.
Ja. Dat benijd ik je.
Sorry dat ik erover door blijf gaan, maar ik snap het nog niet allemaal.
Je bent Marcus' stiefvader, maar je woont niet bij hem of zijn moeder.
Nee, wacht.
Ik heb nooit gezegd dat hij mijn zoon was.
Wel?
"lk heb een zoon die Marcus heet" is nooit over m'n lippen gekomen.
Het is wat je wilde geloven.
Ja. Precies.
Ik ben degene met fantasie.
Ik wilde geloven dat je een zoon had, dus liet ik mijn fantasie de vrije loop.
Het is natuurlijk ook mijn schuld.
Nee! Helemaal niet. Ik zag je en dacht: "Leuke vent.
"Had hij maar een zoon. Het liefst een sullige tiener."
Toen verscheen je bij mij thuis met Marcus, en: bingo!
En ik legde die gekke link vanwege 'n diepe, psychologische behoefte in me.
Je moet jezelf er niet zo over opwinden.
Het had iedereen kunnen overkomen.
De eerste keer dat ik je zag, dacht ik dat je wat saai was.
Daarna liet je me van gedachten veranderen.
Misschien had ik gelijk.
- Luister, Rachel. - Ja?
Het spijt me, je hebt gelijk.
Ik ben saai.
Ik ben echt niks.
Ik weet niet waaraan ik dacht, het spijt me.
Dag, Ellie.
Marcus! Mijn man!
Dag, Marcus!
Tot ziens, Marcus!
Mam?
Als z = 17, dan is x > 2?
Marcus?
Ik wist het antwoord niet.
Ik wist niet waar "x" voor stond.
En ik kon mijn moeder niet helpen.
"KINDERROCK" Toon je talent op het Schoolrockconcert
Toen wist ik het.
Er was iets wat ik voor haar kon doen.
- Ik denk erover te zingen op het schoolconcert. - Jij? Op het rockconcert?
lk geloof niet dat dat zo'n goed idee is, Marcus.
Ga je met me mee?
lk heb alleen een tamboerijn.
Nee, sorry. Dat is zelfmoord.
Ik bedoel, ze kruisigen je.
Mam zit er weer tegenaan.
- Waartegen? Sorry. - Wat bedoel je, waartegen?
Ze huilt.
Ze zit de hele dag in huis te huilen.
Ze doet het ook 's morgens.
Het gaat nu even slecht als voor de Dode-Eendendag.
Marcus, sorry, maat...
ik heb het druk momenteel.
Druk? Waarmee?
- Hoorde je me niet? - Jawel.
- Wat wil je dat ik eraan doe? - Geen idee.
- Je zou kunnen praten. - Ja? En wat moet ik zeggen?
- Geen idee! - Waarom zou ze naar me luisteren?
Wat beteken ik voor haar?
- Ik ben niemand. - Je bent niet niemand.
- Je bent... - Wie? Wie denk je dat ik ben?
Wie denk je dat je bent?
Je komt hier onaangekondigd, ontwricht mijn leven en verpest dingen.
Wat wil je van me? Het is mijn probleem niet.
Ik ben geen familie, maat. Nee. Ik ben je oom niet.
Ook niet je grote broer.
We hebben duidelijk bepaald dat ik je vader ook niet ben, wel?
Maar...
Ik zeg je wie ik ben.
Ik ben die vent die zo goed sportschoenen en platen uitzoekt, oké?
Zo. Ik kan je niet met echte zaken helpen.
Ik kan je met niets helpen dat iets betekent.
Je zou het kunnen proberen.
Je hebt gelijk.
Je kunt me niet helpen.
Hoe zou je?
Je bent een stomme vent die de hele dag tv kijkt...
en dingen koopt.
Je geeft niets om iemand en niemand geeft iets om jou!
Mam zei dat mijn gezang zonneschijn en vreugde bracht...
in haar leven.
Dus ik zou zingen, al zou het me mijn leven kosten.
Kijk, mam.
Mijn leven bestaat uit tijdsdelen. Cd's kopen: twee delen.
Lunchen: drie delen.
Oefenen: twee delen.
Alles bij elkaar leidde ik een heel vol leven.
EENDAGSVLIEGEN
Maar het betekende helemaal niets.
Er was maar één ding dat iets voor me betekende:
Marcus. Hij was de enige die iets voor me betekende.
En Fiona was de enige die iets voor hem betekende.
Zij ging bijna door het lint.
Alleenstaande ouders samen!
Allen voor één en één voor allen!
- Fiona! - Will, we hebben je een poos niet gezien.
Hoe gaat het met Ned?
Wie? Onzin. Hij bestaat niet.
Ja, ik verzon hem.
- Je verzon hem? - Ja.
- Om vrouwen te ontmoeten. - Je bent ziek.
- Fiona, ik moet met je praten. - Ga je gang.
Nee, echt met je praten, privé.
Nee, hier zijn geen geheimen.
Wat je ook te zeggen hebt, je kunt het in 't bijzijn van iedereen zeggen.
Oké. Doe alsjeblieft geen nieuwe zelfmoordpoging.
Niet te geloven dat je dat zei. Dat is mijn persoonlijke ervaring.
Ja, nou, dat is het hem nu juist. Dat klopt niet.
Marcus maakt zich zorgen over je.
Ik maak me zorgen omdat hij dat doet.
Will, ik heb geen zelfmoordplannen.
Nee?
Op dit moment niet.
Geweldig!
Fijn.
Je weet dat ik niet op je val, hé?
Wat bedoel je? Nee. Ben je soms gek?
Precies. Een totaal verkeerd woord.
Maar daar moeten we eens over praten, weet je.
Dat gehuil 's morgens, de depressie.
Laten we dat regelen.
- Dat denken mannen, hé? - Wat?
Dat tenzij je het antwoord hebt, tenzij je kunt zeggen:
"lk ken een vent in Essex Road die dat kan oplossen", er geen probleem is.
Nee.
Nou, ja, oké. Ik wel.
Ik zou dolgraag de naam van die vent in Essex Road weten...
want ik heb het gevoel nutteloos te zijn.
Will, je bent niet nutteloos.
Je bent hier. Dat is belangrijk.
Juist.
- Nou, kunnen we... Vind je het erg? - Wat?
- Marcus zingt op het schoolconcert. - Marcus zingt?
- Ja, hij zingt. - Op school?
'n Popconcert. Hij is zo opgewonden.
- Ik wil er op tijd zijn. - Wacht. Wat zingt hij?
"Met zijn lied vermoordde hij me zacht
"Hij vertelde mijn hele leven"
- Hoe laat begint het? - Waarom wil je niet dat Marcus zingt?
Ken je die droom dat je op school zit zonder broek en iedereen je uitlacht?
- Wat is het verband? - Zo vergaat het Marcus, maar dan echt.
Als hij dat liedje voor die kinderen zingt...
kun je hem afschrijven tot de universiteit.
Als hij het redt, want hij zal aan stukken gescheurd worden.
Je kunt mensen niet tegenhouden zich uit te drukken.
Hij drukt zich niet uit! Hij drukt jou uit, oké?
Lieve hemel.
Wat? Jee.
Je hebt gelijk. Will, ben ik een slechte moeder?
Nee. Je bent geen slechte moeder. Je bent gewoon een gillende gek.
Nee. Ik ben een slechte moeder.
Ik heb dingen laten lopen en heb niets gemerkt.
Hij is een heel bijzonder kind.
Hij heeft een bijzondere ziel en die heb ik verwond!
Hou alsjeblieft op. Je verwondt mijn ziel.
- Oké, parkeer maar. - Wat?
Hoi.
Wat doe je hier?
Dat is Ali.
Hij heeft talent.
Dat was de Def Penalty Kru met Murder Fo' Life.
Onze volgende gast is Marcus Brewer...
die Roberta Flacks geliefde Killing Me Softly zingt.
Hij wordt begeleid door Simon Cosgrove op de recorder.
Marcus, ik kan het niet.
- We krijgen ze allemaal over ons heen. - Maar je zei...
Sorry. Hier heb je je 5 pond.
Hij komt zo.
Kom op, Marcus, ei!
Wacht!
Pardon. Wat is hier aan de hand?
Niets. Alles is onder controle. Ik ben zijn stemcoach.
Wat doe jij hier?
lk hoorde dat je sociaal zelfmoord ging plegen, dus ik kwam langs.
- M'n begeleider is weg! - Briljant.
- Je kunt 't afzeggen. - Dat kan niet.
Jawel. Je zegt gewoon: "Artistieke meningsverschillen."
Zonder hem kan het niet. Hij had 'n drugsprobleem.
Mam wil dat ik het zing. Het maakt haar blij.
Hé, maat, niets van wat je doet kan je moeder blij maken, oké?
Niet op de lange termijn. Dat moet ze zelf doen.
- Kom nu hierheen! - Hoepel op, oké?
Wat ik maar wil zeggen, belangrijk is dat je zelf blij bent.
Dat heb ik geprobeerd. Zij heeft het geprobeerd.
't Werkt niet. Anderen zijn nodig om je blij te maken.
Dat is het hem nu juist.
Als anderen je blij kunnen maken, kunnen ze je ook verdrietig maken.
Denk je dat de mensen daar je blij zullen maken?
Wacht. Marcus, niet doen.
Marcus! Klote.
Kom op, Britney!
Zing wat voor ons.
Dit is voor mijn moeder.
"lk hoorde dat hij goed zong
"lk hoorde dat hij stijl had
"En ik ging naar hem toe
"om even te luisteren
"En daar was hij, die jonge knul
"een vreemdeling in mijn ogen"
Je bent waardeloos, maat!
"Met zijn vingers tokkelde hij op mijn pijn
"Met zijn woorden bezong hij mijn leven
"Mijn zijn lied vermoordde hij me zacht
"Vermoordde hij me zacht"
Wie is dat in vredesnaam?
"Met zijn woorden vertelde hij mij hele leven
"Met zijn lied vermoordde hij me zacht
"lk gloeide van de koorts
"door de menigte in verlegenheid gebracht
"lk besefte dat hij mijn brieven had en ze hardop voorlas
"lk bad dat hij zou ophouden
"maar hij ging gewoon door
"Met zijn vingers tokkelde hij op mijn pijn
"Met zijn woorden bezong hij mijn leven
"Vermoordde hij me zacht"
Hou op.
"Met zijn lied vermoordde hij me zacht
"Met zijn woorden vertelde hij mijn hele leven Vermoordde hij me zacht
"Met zijn lied
"Hij zong alsof hij me kende"
Will.
"In heel mijn donkere wanhoop"
We zijn klaar.
"En toen keek hij recht door me heen alsof ik niet bestond"
Will, kom.
Will, we zijn klaar.
Daar stond ik ze zachtjes met mijn lied te doden.
Of eigenlijk werd ik gedood. En niet eens zo zachtjes.
Ik zong met gesloten ogen.
Was ik bang?
Ik was versteend.
Dit was duidelijk geen eilandleven.
"Vermoordde hij me zacht
"Met zijn lied"
Bedankt, Finsbury.
Ik wil een paar bandleden presenteren.
Marcus Brewer, zang en tamboerijn.
Dat was het.
Laten we snel vertrekken. Kom.
Marcus, bedankt voor het liedje.
Je was geweldig.
- Vind je? - Ja.
Eigenlijk moeten we dit vieren.
Oké.
Gaan we naar McDonald's?
- McDonald's? - Ja.
Bedankt, maar dat hoeft niet.
Nee, echt. Ik wil naar McDonald's.
Ik heb niet veel honger.
Kom. Wil je me wijsmaken dat je geen Big Mac zou lusten?
Mam!
Oké, een andere keer.
Wanneer je maar wilt.
Ik ben een poosje in de buurt.
De kerst daarop was alles weer normaal.
Voordat jij kwam...
Elk mens is een eiland. Daar blijf ik bij.
Sommigen zijn een deel van een eilandketen.
Onder de oppervlakte van de oceaan zijn ze met elkaar verbonden.
Dus je gaat met mijn moeder trouwen?
Geen idee.
Waarom?
Denk je dat ze dat wil?
- Ik wilde dat hij m'n moeder zou trouwen. - Serieus?
Ja. Maar dat was toen zij depressief en ik wanhopig was.
Bedankt, maat. Proost.
- Hoe gebruik je dit mixergeval? - Je gebruikt hem niet.
- Ik dacht dat twee niet voldoende was. - Jeetje.
Nu waren er volksstammen.
En dat was geweldig. Meestal.
Staan jullie luie donders nog op om me te helpen, of niet?
Hoe ken je Will?
We deden vrijwilligerswerk bij Amnesty International een paar jaar geleden.
Ja, dat klopt. Hoe is de situatie in Birma, Tom? Beter?
Goed?
Ja, en hij belde me totaal onverwacht op voor de kerstlunch.
Hier ben ik.
Echt?
Hoe zit het nu met jou en Ellie?
Is ze je vriendin?
Ben je gek?
Hoe kom je aan die sportschoenen?
- Hoezo? Is er iets mee? - Nee.
Wat?
Trouwens, ik denk dat jij en Rachel een kans hebben.
- Als je het niet verpest, hoor. - Bedankt.
Ik heb een monster gemaakt.
Of misschien maakte hij mij.
Ik weet niet waarover Will zo van streek was.
Ik bedoelde gewoon dat ik niet denk dat stellen de toekomst hebben.
Er is meer nodig. Vervanging.
In mijn ogen hadden Will en ik nu allebei vervanging.
Zoals wat hij me vertelde wat Jon Bon Jovi had gezegd:
"Geen mens is een eiland."